ÖZGÜR ÖZEL (Manisa) - Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; çok uzatma niyetinde değilim, aslında doğru da bir iş değil ama yani en kolay şey, bir muhalefet partisinin muhalefete muhalefet etmesidir. Ülkenin bu kadar sorunu, bu kadar acısı, bu kadar sıkıntısı varken yapmaya çalıştığınız şeyi anlayabilmiş değilim ama şunu çok net söyleyelim: Genel Başkanımız sizinle ilgili, olmamanızla ilgili tavrını net olarak söyledi, hepimiz de her ortamda söylüyoruz ama bunun üstüne siz ana muhalefetten ne bekliyorsunuz? "HDP yoksa ben de yokum." deyip görüşmeyi mi terk etsin? Peki, o zaman üç yıl boyunca Parlamento odaklı bir çözüm dediğimizde -ki bugün nasıl da köşeye tosladığınız ortada- sadece ve sadece Hükûmeti hem de Parlamentoda da değil birtakım saraylarda, mesela Dolmabahçe Sarayı'nda beyefendi -laf atıyorsunuz ya "Saraya gidip görüştünüz." diye- Dolmabahçe Sarayı'nda oturup mutabakatlar yapıp, "Masa böyle mi dursun, böyle mi dursun?" diye konuşup, elinize alıp şirin şirin açıklamalar yaparken bu ülkenin ana muhalefet partisi nerede demek neden aklınıza gelmedi? (CHP sıralarından alkışlar)

O gün, Adalet ve Kalkınma Partisiyle birlikte bugün Türkiye'yi tarihinin en çok kan akan, en çok şehit verilen, en çok acı çekilen son bir yılına mahkûm eden sürecin taşlarını birlikte döşerken aklınızda ülkenin sizin 6 milyonunuza karşı 14 milyon oy almış ana muhalefet partisi olmayacak, ondan sonra çıkacaksınız saraya gitmekle... Partimizin saray konusundaki tavrı bellidir. Örtülü ödeneği fahiş, maliyeti açıklanamayan ve yapıldığı yer itibarıyla da yapılış şekli itibarıyla da itirazlarımız olan bir yere ancak bir büyük memleket meselesi olursa çıkarız dedik. 15 Temmuzdaki hain darbe girişiminden daha büyük bir memleket meselesi görmediğimiz için de gittik; hesabı vicdanımıza, seçmenimize veririz. Siz Dolmabahçe'deki muhabbetinizi anlatın Türkiye kamuoyuna. (CHP sıralarından alkışlar)