DEM PARTİ GRUBU ADINA ALİ BOZAN (Mersin) - Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Genel Kurulu saygıyla sevgiyle selamlıyorum.

Sayın Bakan, değerli milletvekilleri; bugün kent meydanlarında, çoğu zaman bankamatik önlerinde ya da sosyal medyada çaresizliğin sesini yükselten bir anne ya da babanın feryadını duyuyorsunuz. Peki, kimdir bu sesin sahipleri? SMA ve DMD'li hasta çocukların anne ve babaları. Bir devlet düşünün, bir Sağlık Bakanı düşünün SMA ve DMD hastası çocukların ailelerine diyor ki: "Ben devlet olarak, Sağlık Bakanı olarak çocuklarınızı tedavi etmiyorum, edemiyorum; gidin bağış toplayın, gidin yardım toplayın."

Peki, Sayın Bakan soruyorum: Nerede kaldı sosyal devlet? Bir yurttaşın en zor anında devlet olarak, Sağlık Bakanı olarak onun yanında olamayacaksanız vallahi Türkiye'nin iktidarı değil dünyanın iktidarı olsanız ne yazar.

Değerli milletvekilleri, Sayın Bakanlar, Sayın Başkan; gelin, hep birlikte bir an olsun kendimizi o çocukların anne ve babalarının yerine koyalım, iktidarıyla muhalefetiyle biz bunu yapalım.

Sayın Bakan, Sayın Sağlık Bakanı gerçekten çok mu zor? Bugün vergilerini sildiğiniz zenginlerden biraz kıssanız, bir kırtık kıssanız siz SMA ve DMD hastası çocukların tedavilerini devlet olarak sağlayabilirsiniz. Sayın Sağlık Bakanı, ben bugün sizden "Biz bugünden sonra devlet olarak SMA ve DMD hastası çocukların tedavilerinin tamamını karşılıyoruz." diye bir açıklama bekliyorum.

Değerli milletvekilleri, şimdi gelelim cezaevlerinde bulunan 433 bin mahpusun sağlık sorunlarına. Değerli halkımız, elbette cezaevine düşmeyin, cezaevine düşerseniz hastalanmayın, hastalanırsanız hastanelik olmayın. Şimdi, size cezaevinden hastaneye süren zorlu ve o işkence dolu yolculuğu anlatmak istiyorum. Cezaevindesiniz ve cezaevinde revire çıkmak zorunda kaldınız. Revire çıkmak isteyen mahpus önce revir için sıra beklemek zorunda, daha sonra diyelim revire çıktı ve hastaneye sevki yapıldı, bu defa hastaneden randevu beklemek zorunda ve hastaneden sevk sırası beklemek zorunda. Hadi, hastaneye sevki yapıldı, randevusu alındı, bu defa kimi cezaevlerinde uygulanan ağız içi arama işkencesine maruz kalıyor mahpuslar. Ağız içi aramayı kabul etmeyen mahpus zaten hastaneye gitmeden geri dönüyor. Hadi ağız içi aramayı atlattı ya da o cezaevinde ağız içi arama işkencesi yok, bu defa yolda işkence başlıyor çünkü bugün Sağlık Bakanlığınıza bağlı olan hastanelerin birçoğunda mahpuslara ayrılan yerler yetersiz. Bu nedenle, çoğu zaman mahpuslar kışın soğukta, yazın sıcakta saatlerce ringlerde beklemek zorunda kalıyor. Ağız içi arama işkencesi bitti, ringde bekletme işkencesi bitti, sıra geldi muayeneye; bu defa doktora gidince kelepçeli muayene işkencesi başlıyor. Kimi hastanelerde doktor diyor ki "Kelepçeyi açma." kimi zaman da asker diyor ki "Ben kelepçeyi açmam." güvenlik gerekçesini gösteriyor. Eğer cezaevinde bulunan bir mahpus tüm bu işkenceleri atlatabilirse ondan sonra muayene olabiliyor.

Sayın Bakan, tüm bu olan bitenlerden elbette siz sorumlusunuz. Sakın ha sakın şunu demeyin: "Ben bunlardan sorumlu değilim, buralar cezaevleri, bunlarda Adalet Bakanının sorumluluğu var." Bunu diyemezsiniz vee siz yurttaşlar arasında içeride-dışarıda, tutuklu-hükümlü veya adli ya da siyasi diye ayırım yapamazsınız ama emin olun, bugün size bağlı olan hastanelerin birçoğunda bu ayrımcılık yapılıyor.

Sağlık Bakanına benim son sözüm şu: Cezaevinde tedavi olamadığı için, sağlığa erişemediği için sakat kalan ya da yaşamını yitiren her mahpusun başına gelenlerden ya da bugünden sonra geleceklerden Adalet Bakanı kadar sizler de sorumlusunuz. Hukuki sorumluluk, anayasal sorumluluk umurunuzda değil, biliyorum ama sizi vicdani sorumluluğa davet ediyorum.

Sayın Sağlık Bakanı, alın, tüm paralar sizin olsun; alın, tüm bütçeler sizin olsun ama bu her yanı dökülen sağlık sistemiyle insan hayatını ve insan haklarını çarçur etmeyin, insan hayatını ve insan haklarını bu kötü sağlık sistemine kurban etmeyin.

Hepinizi saygıyla sevgiyle selamlıyorum. (DEM PARTİ sıralarından alkışlar)