BAŞKAN - Efendim, bir ara gibi saymayın da çok değerli bir hanımefendi vardı, Samiha Ayverdi. Bir gün motorla üniversiteden çıktık, Kadıköy'ü geçiyoruz, vatanı kurtarıyoruz, iki arkadaşız. "Gençler, sözlerinizi duydum, dinlemek için değil ama kulaklarım duyuyor ne yapayım." dedi. Biz de tenkit ediyoruz "Şöyle olmaz, böyle olur." diye, gençlik, hepimizin yaşadığı dönem. Bakın, iki müzisyen, birisi piyanist, birisi akordist. Ziyaretine gidiyor piyanistin arkadaşı, en iyi ikramı en son hazırladığı parça. Parçaya başlıyor, öbürünün elinde solfej metin. "Ne yaptın? Ne biçim piyano bu? Ne do do, ne la la, ne si si; bozuk senin piyano. Bu sahada otorite sensin, geç, akordu yap." diyor. Uğraşıyor yarım saat "Şimdi akort tamam, geç, sesler yerini buldu." diyor. Başlıyor çalmaya "Eyvah, ne yaptın, piyanomu katlettin. Ben o eski seslere öyle alışmıştım ki." diyor. (AK PARTİ sıralarından alkışlar)

Demokrasi çareler, tükenmeyen bir rejim. Yürüyeceğiz, millet tarafından kabul edilen, Meclisin kabul ettiği, prosedürü yerine getirilmiş bir hadise var. Hep beraber el ele olacağız, çok iyi günlere geleceğiz. Çetin Altan'ı hatırlıyorum, enseyi karartmaya gerek yok, lütfen enseyi karartmayalım.

Teşekkür ediyorum.