AYSU BANKOĞLU (Bartın) - Teşekkürler.

Hoş geldiniz Sayın Bakan. Şimdi, Bakanlığınızın en önemli hedefi aile. Neredeyse tüm alt programlarınızda aile üzerinden hedefler konulmuş. Efendim, Millî Aile Haftası, Aile Enstitüsü, aile kalkınması, Aile Fonu, aile desteği; bu kitapçıkta tam 530 kere "aile" kelimesi geçiyor. Şimdi, tabii, bu işin aslı 2011 yılında Bakanlığınızın isminden zaten "kadın" kelimesini çıkarmakla başlıyor. Rakamlara baktığımızda, sadece bu yıl şüpheli ölümler de dâhil olduğunda 518 kadın hayatını kaybetmiş. Kadın cinayetlerinin korkunç bir şekilde bu kadar arttığı, kadınlar korunma kararlarının uygulanması için bu kadar mücadele ederken gerçekten Bakanlığın görevi ne olmalı? Kadınların hayatı nüfus hedeflerinin altında kalabilir mi Sayın Bakan, Belçika'da böyle miydi? Değildi. Konuşmalarınızda da baktım, bir gün isterseniz konuşuruz, o konuşmaları burada yapsaydınız eylül ayı operasyonlarında belki siz de cezaevinde olabilirdiniz. Neyse geçelim, kadınlara güvenceli iş yok, eşit ücret yok, kamusal kreş yetersiz, mesleki eğitimi yetersiz. Tamam, kadın evde otursun da peki nasıl geçinecek bu aile Sayın Bakan, herkes Fatma Betül gibi değil ki ev hanımı olup 500 bin lira geliri olsun.

Bakanlığınızın birinci görevi dolayısıyla, her kadının öncelikle yaşam hakkını, özgürlüğünü ve ekonomik bağımsızlığını güvence altına almaktır. Bütçenin tercihleri de aynı, 2027 bütçenize bakıyoruz, Ailenin Korunması ve Güçlendirilmesi programına 29,99 milyar ayrılıyor. Kadının Güçlenmesi programına 9,5 milyar ayrılıyor. "Aileyi Güçlendirme" başlığı kadınların güçlenmesine ayrılan kaynağın 3 katından daha fazla yani Bakanlığınız da saray Hükûmetiniz de maalesef kadını ailenin içinde tarif ediyor. Kadın eğer ailede ise bir anlam ifade edebilir, bütçeden pay alabilir, fonlardan, desteklerden faydalanabilir, birey olmasa da ailenin bileşeni olarak ancak değer görebilir. Şimdi, 2026-35 dönemini Aile ve Nüfus On Yılı olarak tanımlıyorsunuz. 2025 Aile Yılı'nda da aynısıydı, evlenecek gençlere destekler, efendim, doğum yardımları, bu hakları tanıdınız, tanıyın da; iyi de işsiz ve güvencesiz bir genç kadını öncelikli olarak evliliğe teşvik eden bir politika yani ne bileyim... Şimdi, TÜİK'inizin Eylül ayı 2026 verilerine göre bakıyoruz, kadın işsizliği yüzde 11, genç kadınlarda bu oran yüzde 23, genç kadınların işsizliği erkeklere göre 2 kat daha fazla. Şimdi, dolayısıyla bir diğer sorun, doğum yardımı kreşin yerini tutar mı ya da istihdam politikası olmadan evlilik desteği yeterli midir? Tabii ki değil.

Kadınların hayatını nüfus hedeflerine bağlamak yerine özgürce karar verebilecekleri koşulları yaratmanız gerekiyor. Kadınlar eve hapsedildikçe bakımın yükünü de kadınlara yüklemiş oluyorsunuz. Şimdi, çocuk bakım sorumluluğu kadınları işten koparıyor, evet. Kreş ve gündüz bakım evleri yetersiz. Ücretsiz bakım kontenjanlarınız var. Şimdi, planınızda Bakanlığa bağlı ücretsiz kreş sayısı 2025'te 3.199'muş. 2028 hedefimiz 3.500, üç yılda yalnızca 301 artış öngörülüyor. Ocak ayına kadar sadece İstanbul'da belediyemiz 127 kreş açmış ama siz, kitapçığınızda yazıyor, kreş seferberliği ilan etmişsiniz. Kadına "Çalış." demek kolay ama peki çocuğunu bırakacak kreş nerede? Buna tekrar bakmak zorundasınız.

Şimdi, bütçe tümüyle aileyi anlatıyor, dediğim gibi. Biz ise o ailenin içinde yaşanan hayatı konuşmak zorundayız. Her şey nüfus değil Sayın Bakan. İşsiz kadını, geleceğini kuramayan genç kadını, şiddetten kaçacak yer arayan kadını, okulda aç kalan çocuğu, istismara uğrayan çocukları, yoksulluk yüzünden çocukluğunu yaşayamayan, bu ülkedeki 6-7 milyon, açlık sınırı altında yaşayan çocukları konuşmak zorundayız. Sosyal devleti konuşmak zorundayız ama bunun yolu daha fazla aile konferansı yapmak maalesef değil, nüfus hedefleri değil, yardım kalemlerini sıralamaktan bunun yolu geçmiyor. Bizim itirazımız Sayın Bakan, aileye değil. Bizim itirazımız aileyi kadının özgürlüğünün önüne koyan anlayışa. Yine bizim itirazımız yardıma değil, yoksulluğu yönetmeyi sosyal devlet sanan anlayışa bizim itirazımız. Bizim itirazımız bütçeye, kaç milyar harcandığına değil, kaç insanın hayatını değiştirdiğiyle ilgili. Rakamlar ortada ve mesele kaynak yokluğu değil. Biz bunu fon krizinde de gördük, kaynak var. Mesele siyasi tercihlerdir ve maalesef, bu bütçe o tercihi değiştirmiyor Sayın Bakan. Bizim itirazımız da tam olarak bunadır.

Teşekkürler.